بخش مهمي از آثار علينقي وزيري پيدا شد

تعداد زيادي از دست نوشته ها، پارتيتورها و خاطرات علينقي وزيري، از پايه‌گذاران موسيقي نوين ايران که از وجود آنها اطلاعي در دست نبود، پيدا شد . قرار است اين آثار پس از ترميم موارد آسيب ديده براي حفاظت و نمايش به موزه آواها و نواهاي شيراز که هم اکنون مديريت آن بر عهده ايکوم(کميته ملي موزه هاي ايران) است، منتقل شود و کميته بخش قابل انتشار اين آثار را نيز منتشر کند.

بيش از دو هزار صفحه شامل دست نوشته ها، پارتيتورها، خاطرات و برنامه هاي کلاس هاي "علينقي وزيري" پيدا شد.

"پيمان سلطاني"، رييس کارگروه موسيقي ايکوم در گفت و گو با ميراث خبر با بيان اين مطلب افزود:« حدود دو ماه پيش، فردي به ما مراجعه کرد و از وجود اين آثار خبر داد. ما نيز اين قضيه را پيگيري کرديم و پس از بررسي آنها و با شرط اينکه آنها را در محل مناسبي مثل موزه نگهداري کنيم، اين آثار به ما سپرده شد.»

وي ادامه داد:« قرار است اين آثار پس از ترميم موارد آسيب ديده براي حفاظت و نمايش به موزه آواها و نواهاي شيراز که هم اکنون مديريت آن بر عهده کميته ملي موزه هاي ايران(ايکوم) است، منتقل شود. علاوه بر اين کميته قرار است بخش قابل انتشار اين آثار را نيز منتشر کند.»

به گفته سلطاني با وجود آنکه وزيري در دوره نزديکي به ما زندگي مي‌کرده است، زماني که از او صحبت مي شود، نت يا پارتيتورهاي بسياري کمي از او به جا مانده و بسياري از نوشته هاي او براي تحقيق و استفاده از آنها موجود نبود.

 رييس کارگروه موسيقي ايکوم در پاسخ به سوال CHN  که چرا اين آثار تاکنون در دسترس نبوده اند، عنوان کرد:« بخش زيادي از آثار مرحوم وزيري در اختيار "حسين علي ملاح" خواهر زاده ايشان که خود نوازنده و آهنگساز نيز بود، قرار داشت. پس از مرگ آقاي ملاح ، همسر ايشان با اعضاي خانواده وزيري و ملاح قطع ارتباط مي کنند. همسر آقاي ملاح با مراجعه محققان و علاقه‌مندان متعدد، تا امروز حاضر نشده اند اين آثار را در اختيار کسي قرار دهند. بنابراين نوشته ها تاکنون بدون تکليف باقي مانده اند و معلوم نيست در چه وضعيتي به سر مي برند.» 

علينقي وزيري،يکي از پايه گذاران موسيقي نوين در ايران، معروف به "کلنل"، نهم مهرسال 1265 در تهران متولد شد.

مادرش بي بي خانم استرآبادي، از نخستين بنيانگذاران دبستان هاي دخترانه در ايران بود و پدرش موسي خان مير پنج.

وي نزد دايي خود حسينعلي خان ، به فرا گرفتن تار پرداخت و به توصيه او ، نواختن ويلن را هم آغاز كرد . مدتي هم نزد درويش خان به تعليم گرفتن تار مشغول شد و از شاگردان ممتاز آقا حسينقلي و درويش خان شد .

وي در سن 31 سالگي به مدت 5 سال در پاريس و برلين، به تحصيل و تجربه در موسيقي غرب پرداخت و در سال 1302 به تهران بازگشت و مدرسه عالي موسيقي را پايه گذاري کرد و به چاپ کتاب هاي متعدد، برگزاري کنسرت و ضبط صفحات گرامافون پرداخت.

وي طي اين مدت به تحقيق در زمينه موسيقي پرداخت و پس از مدتي استاد هنر و زيباشناسي دانشگاه تهران شد.وزيري پس از شهريور 1320 به رياست اداره موسيقي کشور و راديو مشغول شد، اما به دليل کارشکني ها به دانشگاه بازگشت و تا پايان زندگي به تدريس مشغول شد.
علينقي شاگرداني را تربيت كرد كه هر يك از آنهادر موسيقي ايران از استادان فن شدند كه از ميان آنها مي توان : ابوالحسن صبا ، روح الله خالقي ، موسي معروفي ، جواد معروفي ، حسين ملاح و فروتن راد را نام برد .
وزيري در ساختن و پرداختن مارش هاي ملي و ميهني زحمات فراواني كشيد و قطعاتي مانند : " خاك ايران " ، " اي وطن " ، " مارش ظفر " را ساخت و بعد از عارف نخستين كسي بود كه موسيقي ايران را از انزوا بيرون آورد و در دسترس عامه به طور علمي قرار داد .

نوشته هاي وزيري را مي توان به چند بخش تقسيم کرد؛ آثار بي آواز : به سوي تخت ، مارش ظفر ، مارش ايران ، مارش اصفهان ، بند باز ، دخترك ژوليده ، حاضر باش ، ژيمناستيك موزيكال ، دزدي بوسه ، رقص دختر من و تنها اثر سنفنيك موسوم به سنفوني شوم و آخرين اثر ايشان به نام سنفوني نفت  . موسيقي با آواز : اين بخش تشكيل مي شود از سرودها و ترانه ها مانند : سرودهاي پاينده ايران ، سرود مهر ايران و آهنگهايي كه روي شعر شاعران متقدم نهاده است ، مانند : خريدار تو ، شكايت ني ، نيمشب ، و غيره . اپرت ها(نمايش آهنگدار) ، مانند : اپرت دايي كچل ، اپرت گلرخ ، اپرت شوهر بدگمان و غيره . نمايشنامه ها ، مانند : خانم خوابند و نمايشنامه تشك پر غو.
علينقي وزيري در 18 شهريور 1358 در سن 92 سالگي در تهران درگذشت.

منبع : ميراث خبر